Ο πρέσβης της Κούβας Αραμίς Φουέντε Ερνάντες ευχαρίστησε για την εκδήλωση τους διοργανωτές και τους παρόντες και συμφώνησε με τους προηγούμενους ομιλητές (δείτε τα σχετικά βίντεο).
Ανέφερε ότι η Κούβα μάχεται από το 19ο αιώνα για την ανεξαρτησία της, αρχικά από την ισπανική αποικιοκρατία, με πολέμους που διήρκησαν πάνω από 30 χρόνια. Παρά την προδοτική συμφωνία με την Ισπανία υπήρξε κίνημα αντίστασης και υπήρχαν αγωνιστές που δεν παρέδωσαν τα όπλα.
Αναφέρθηκε στο ρόλο που έπαιξε ο Χοσέ Μαρτί στην ανάπτυξη του μαζικού απελευθερωτικού κινήματος και τη στελέχωσή του από στρατιές πεινασμένων. Αλλά συνέχισαν και αντιμετώπισαν τον πολυάριθμο ισπανικό στρατό. Μετά ήρθε η πισώπλατη μαχαιριά από τις ΗΠΑ που πάντα ήθελαν τον έλεγχο της Κούβας, όπως και άλλων χωρών της αμερικάνικης ηπείρου πχ του Μεξικού.
Αρχικά οι ΗΠΑ πρότειναν στους Ισπανούς να αγοράσουν την Κούβα, αλλά αυτοί δεν δέχτηκαν και κήρυξαν τον πόλεμο στην Ισπανία που υπέγραψε συνθηκολόγηση με τις ΗΠΑ στο Παρίσι. Οι Κουβανοί που είχαν εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς στον αγώνα για ανεξαρτησία δεν είχαν κανένα λόγο σε αυτή τη συνθήκη. Η συνέχεια ήρθε με την τροπολογία Πλατ που μετέτρεψε την Κούβα από αποικία της Ισπανίας σε νεοαποικία των ΗΠΑ.
Αλλά και μετά την επανάσταση την 1/1/1959 αρχίζει ένα νέο δύσκολο στάδιο στην ιστορία της Κούβας Ο Φιντέλ είχε προειδοποιήσει με την ειλικρίνεια που τον χαρακτήριζε, ότι η χαρά είναι απίθανη και δεν περιγράφεται, αλλά τα χρόνια που έρχονται θα απαιτούν μεγάλες θυσίες και αρχίζει νέα φάση με τεράστιες επιθέσεις εναντίον τους.
Και πράγματι από την επόμενη μέρα αντιμετώπισαν την επιθετικότητα των ΗΠΑ που δεν αποδέχονταν ότι 90 μίλια από τις ακτές τους εκδηλώθηκε μια σοσιαλιστική επανάσταση, η οποία έβαλε ως κέντρο τον άνθρωπο, την επίλυση των προβλημάτων εξαθλίωσης του πληθυσμού, αναλφαβητισμού, κακών συνθηκών υγιεινής, αστεγίας, πείνας. Η επανάσταση είχε να αντιμετωπίσει προβλήματα, όπως 1 εκ. εντελώς αναλφάβητους από τα 6 εκ. κατοίκων, μεγάλη βρεφική θνησιμότητα, 600 χιλ. άνεργους και πολλά άλλα. Είναι χαρακτηριστικό όμως, ότι με τη σωστή καμπάνια 2 χρόνια μετά το θρίαμβο της επανάστασης δεν υπήρχε κανένας αναλφάβητος!
Τα προβλήματα όμως με την επιθετικότητα των ΗΠΑ οξύνονταν. Αναφέρθηκε ο πρέσβης σε χρηματοδότηση και οργάνωση αντεπαναστατών από τις ΗΠΑ, σε αποστολές όπλων με αλεξίπτωτα, σαμποτάζ, τρομοκρατικές ενέργειες που κόστισαν τη ζωή σε 3.500 ανθρώπους και έφερε σε αναπηρία πάνω από 2.000 ανθρώπους. Και τελικά ακολούθησε η επιβολή του εμπάργκο, η οποία κόστισε 1,3 εκ. δολάρια στην οικονομία του νησιού.
Όμως τόνισε ότι ο λαός της Κούβας είναι αγωνιστής και μαχητής, ο οποίος δεν παραδόθηκε μέχρι σήμερα και δεν θα παραδοθεί. Παρά ταύτα οι τωρινές επιθέσεις δεν συγκρίνονται με τίποτα με όσα προηγήθηκαν τόσες δεκαετίες. Ο Τραμπ προσπαθεί να πυροδοτήσει κοινωνική έκρηξη στην Κούβα, αναζητεί τρόπους να απελπιστεί ο λαός και να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι είναι πλέον αδύνατον να κρατήσει το κοινωνικό σύστημα και την κυβέρνηση που έχει, κυνηγώντας κάθε οικονομική δραστηριότητα και υπονομεύοντας κάθε δράση για ανάπτυξη της οικονομίας.
Διαβάλλουν την Κούβα σε κάθε επίπεδο, την Κούβα, η οποία εδώ και 67 χρόνια αντιστέκεται στο πιο ισχυρό κράτος του κόσμου, παραπληροφορώντας διαρκώς και διαδίδοντας ψεύδη σχετικά με την κατάσταση που υπάρχει στο νησί και πως γι αυτήν ευθύνεται η Κυβέρνηση της Κούβας κι όχι οι ΗΠΑ. Διαδίδοντας επίσης ότι η Κούβα είναι χώρα που υποστηρίζει την τρομοκρατία κ.λ.π. ώστε να φτάσει τελικά στο σημείο ο Τραμπ, με το νέο προεδρικό διάταγμα της 1ης Μάη να λέει εντελώς καθαρά και ξετσίπωτα, ότι εκτός από το εμπάργκο στα καύσιμα θα επιβληθούν κυρώσεις σε οποιονδήποτε έχει σχέσεις εμπορικές, οικονομικές, άμυνας, ασφάλειας κλπ με την Κούβα . Εξάλλου το δήλωσε ο Τραμπ ότι μετά το Ιράν, σειρά έχει η Κούβα.
Τόνισε ο πρέσβης ότι η Κούβα είναι χώρα ειρηνική και δεν θέλει τον πόλεμο, αλλά αν υπάρξει επίθεση θα έχουνε απόλυτη αντίσταση και θα πρέπει οι Αμερικανοί να το γνωρίζουν αυτό. Πρακτικά αυτό που θέλουν να προωθήσουν οι αρχές των ΗΠΑ είναι η αδιαφορία των κυβερνήσεων, και η μη καταδίκη αυτών των ενεργειών που καταπατούν το διεθνές δίκαιο. Κι επιβάλλοντας κυρώσεις σε όποιον συνεργάζεται με την Κούβα , προσπαθούν να κάνουν κι άλλες χώρες συνενόχους και συμμέτοχους στο εμπάργκο. Χωρίς να μπορούν να συγκριθούν τα δύο γεγονότα, στην Κούβα γίνεται χωρίς πολύ θόρυβο αυτό που γίνεται και στη Γάζα.
Ανέφερε πολλά στοιχεία της ανθρωπιστικής κρίσης στη χώρα όπως θανάτους Κουβανών ελλείψει φαρμάκων, εγκύων γυναικών που δεν μπορούν να λάβουν τη φροντίδα που χρειάζονται, ότι η γραμμή αναμονής για μια εγχείρηση στα νοσοκομεία είναι 100.000 άνθρωποι, τεράστια αύξηση της παιδικής θνησιμότητας. Αναφέρθηκε επίσης και στον παγκόσμιο τύπο, ο οποίος είναι συνένοχος είτε αποσιωπώντας είτε παρουσιάζοντας με αρνητικό τρόπο την Κούβα.
Έκλεισε λέγοντας ότι ζούνε στιγμές δύσκολες, τις πιο δύσκολες στη σύγχρονη ιστορία της Κούβας. Αλλά και στιγμές που έχει αυξηθεί η ενότητα και αυτό απέδειξε ο συγκλονιστικός γιορτασμός της Πρωτομαγιάς που πάνω από 5 εκ. βγήκαν στο δρόμο για να τιμήσουν την Εργατική Πρωτομαγιά. Ενώ 6,24 εκ υπέγραψαν για την επανάσταση, την ειρήνη, ένα καλύτερο κόσμο. Ζήτησε την αλληλεγγύη μας και διαβεβαίωσε ότι η Κούβα θα συνεχίσει να εμπνέει, δεν θα παραδοθεί και θα συνεχίσει να υπερασπίζεται την τιμή και την αξιοπρέπεια του λαού της όποιο και να είναι το τίμημα.
